چاپ ايميل

"اصل هوای پاک" در سال 1990 جوامع آن زمان را به ترویج فرهنگ استفاده از سوخت‌های جانشین نظیر الکل، گاز مایع و گاز طبیعی تشویق کرد. پمپ‌ بنزین‌ها در مناطق آلوده نوعی سرپوش را بر روی شیلنگ‌های سوخت رسان نصب کردند، همین سرپوش‌ها باعث می‌شد در هنگام بنزین زدن بخار کمتری ایجاد شود و به میزان قابل توجهی از آلودگی هوای اطراف کم کند!

هر کدام از خودروهای امروزی 60 تا 80 درصد کمتر از خودروهای دهه 60 آلودگی تولید می‌کنند اما چند برابر شدن استفاده مردم از وسائل حمل و نقل عمومی نسبت به آن دوران باعث شده تا کارشناسان مسایل زیست محیطی به فکر خارج کردن تدریجی بنزین سرب‌دار از چرخه سوخت مورد نیاز وسایل نقیله بیفتند و میزان سرب موجود در هوا را که ماده شیمیایی بسیار خطرناکی است ، کاهش دهند.

جدا از موضوع توسعه و ماشینیزه شدن جوامع امروزی که خود به خود زمینه تغییر شرایط اقلیمی و آلودگی محیط زیست را فراهم کردند، خوشبختانه اغلب گونه‌های آلاینده‌های هوا که از منابع سیار (اتومبیل‌ها، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها، خودروهای جاده‌ای، هواپیماها وغيره)ناشی می‌شوند، به صورت عمده توسعه نمی‌یابند.

اما در حال حاضر :

•وسائط نقلیه موتوری، نیمی از دودهای تشکیل شده از ترکیبات اورگانیک فرار یا همان هیدورکربن‌ها (VOCs) و اکسید نیتروژن (NOx) را تولید می‌کنند.

•وسائط نقلیه موتوری، بیشتر از 50 درصد از آلودگی هوای پرخطر را منتشر می‌سازند.

•وسائط نقلیه موتوری، بالغ بر 90 درصد مونواکسید کربن موجود در هوای شهری را موجب می‌شوند.

پس چه چیزی باعث شده تا نظریه بالا اشتباه از آب در آید؟

•مردم بیشتری اتومبیل‌های بیشماری را کیلومترها می‌رانند. تعداد سفرها چند برابر شده است. در سال 1970، آمریکایی‌ها یک ترلیون مایل را با وسائط نقلیه موتوری پیمودند اما امروز این عدد به بیش از 4 ترلیون رسیده است.

•بسیاری از مردم کیلومترها دورتر از محل کار خود زندگی می‌کنند. در اغلب مناطق، اتوبوس، مترو و ترن شهری وجود ندارد. با وجود اطلاع رسانی‌های گسترده و آموزش‌های ابتدایی هنوز بسیاری از مردم دوست دارند تا به تنهایی و با اتومبیل شخصی خود به محل کارشان مراجعت کنند. در حالیکه خودروهای "ون"، خودروهایی با ظرفیت مسافر بیشتر، و همچنین وسائل جایگزین دیگری به جای اتومبیل‌های تک سرنشین در دسترس هستند.

•اتوبوس‌ها و کامیون‌ها به عنوان اصلی‌ترین آلاینده‌های هوا، همانند خودروهای دیگر، از قانون تنظیم موتور پیروی نمی‌کنند.

•سوخت اتومبیل‌ها آلودگی بیشتری دارد. به همین سبب تولیدکنندگان، فرمول بنزین را به منظور کاهش اکتان آن تغییر دادند و این تغییرات موجب شده تا در نتیجه سوخت بنزین، بخارات هیدورکربن‌ها به هوا کشانده شود.

اگرچه خودروها از دهه 70 ميلادي دارای سیستم کنترل آلودگی شدند، اما این دستگاه‌ها تنها تا 50 هزار مایل کار می‌کردند، در حالی که یک خوردو در ایالات متحده به طور متوسط حدوداً 100 هزار مایل را طی می‌کرد.

در سال 1990، "انجمن هوای پاکیزه"، با طرح "اصل هوای پاک"، خط مشی جامع و کاملی را برای کاهش آلودگی موتور خودروها ارائه كرد تا دنیای اطراف را شفاف ‌تر و درخشان تر کند. این انجمن زمینه و شرایط نظافت و تمیز کردن انواع سوخت‌ها، موتور خودروها، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و سایر وسائط نقلیه موتوری را فراهم کرد.

به همین منظور طرح "معاینه فنی خودرو"، به عنوان قانونی اجتناب ناپذیر برای حصول اطمینان سلامت موتور اتومبیل‌ها به تصویب رسید. در همان سال همزمان با تصویب این قانون، تغییراتی در سیاست حمل و نقل درون و برون شهری ایجاد شد که به کاهش آلودگی هوا کمک کرد.

پالایش سوخت‌ها

تا زمانیکه به طور جدی سوخت‌ اتومبیل‌ها را پالایش و پاکیزه نکنیم، امکان ندارد بتوانیم شاهد بروز نشانه‌‌هایی از کاهش میزان آلودگی تولید شده توسط موتور خودروها باشیم.

"اصل هوای پاک 1990"، موجب پاکیزه شدن سوخت‌شد. اصل خارج کردن تدریجی سرب از بنزین در اول ژانویه 1996 به پایان رسید اما موضوع این بود که باید در تولید گازوئیل نیز تغییراتی ایجاد می‌شد.

بنابراین محققان با ایجاد تغیر در ترکیب مواد اولیه سوخت‌ها باعث تولید سولفور کمتر که باعث ایجاد باران اسیدی و دود کمتر ‌می‌شد، گشتند.

تولیدکنندگان بنزین، فرمول این ماده را در دودآلودترین مناطق تغییر دادند. این بنزین جدید دارای هیدورکربن‌های کمتری مانند "بنزن"، که یکی از خطرناک‌ترین آلاینده‌های هوا که موجب سرطان، کم خونی، بیماری‌های خونی مهلک و کشنده می‌شود، است.

در برخی مناطق، مردم در زمستان همزمان با روشن کردن خودروهایشان مونواکسید کربن (CO) را تولید می‌کنند. در این مناطق تولیدکنندگان بنزین باید بنزین اکسیژن دار به مردم بفروشند. بنزین با اکسیژن اضافه باعث احتراق موثرتر سوخت شده و تولید مونواکسید کربن، کاهش می‌یابد.

تمام انواع بنزین، باید دارای نوعی داروی پاک کننده باشند تا با جلوگیری از رسوب در موتور کار آن را روان‌تر کرده و سوخت را پاک ‌تر بسوزانند.

اکنون در ایالات متحده بنزینی به فروش می‌رسد که نه تنها دارای اکسیژن اضافه است بلکه از هیدورکربن کمتر و پاک ‌کننده بنزین نیز برخوردار است.

"اصل هوای پاک" در سال 1990 جوامع آن زمان را به ترویج فرهنگ استفاده از سوخت‌های جانشین نظیر الکل، گاز مایع و گاز طبیعی تشویق کرد. پمپ‌ بنزین‌ها در مناطق آلوده نوعی سرپوش را بر روی شیلنگ‌های سوخت رسان نصب کردند، همین سرپوش‌ها باعث می‌شد در هنگام بنزین زدن بخار کمتری ایجاد شود و به میزان قابل توجهی از آلودگی هوای اطراف کم کند!

پاکیزه کردن اتومبیل‌ها

"اصل هوای پاک"، از صاحبان خودروها خواست تا به منظور نظارت بهتر و دقیق‌تر بر نحوه کار دستگاه‌های کنترل آلودگی اتومبیل‌ها حتما از سیستم روپوش‌های تحتانی و چراغ‌های خطر روی داشبود استفاده کنند.

واقعیت این بود که دستگاه‌های کنترل آلودگی باید 100 هزار مایل کار می‌کردند، نه 50 هزار مایل! بنابراین خودروسازان باید اتومبیل‌هایی را تولید می‌کردند که قابلیت کار کردن با "سوخت‌های پاک" مانند الکل را داشته باشد، چراکه توجه به این موضوع سبب خروج آلودگی کمتر از اگزوز موتور اتومبیل‌های پیشرفته می‌شد. البته خودروهای برقی که در مقایسه با انواع دیگر وسایط نقلیه آلودگی بسیار کمی دارند نیز باید در دستور کار قرار می‌گرفتند.

از زمانیکه کالیفرنیا به خصوص بخش جنوبی آن با مشکل شدید آلودگی هوا مواجه شد، سازندگان در پروژه‌ای، خوردرهای سوخت پاک را به فروش رساندند تا جاییکه در سال 1999 دست کم 500 هزار دستگاه از این نوع خودروها برای فروش در کالیفرنیا ساخته شد.

در اواخر دهه 90، بسیاری از شرکت‌ها و ادارات دولتی که دارای ناوگان خودور بودند مجبور شدند با خرید خودروهای جدید، ناوگان خود را نوسازی کنند، با این حرکت گام بلندی به سوی پاکیزه کردن هوا برداشته شد.

برنامه‌های بازرسی و نگهداری

بر طبق "اصل هوای پاک"، کارخانه‌های تولید اتومبیل، خودروهای استاندارد‌تر با قابلیت استفاده از سوخت پاک را روانه بازار کردند.

برای پایین آوردن میزان آلودگی هوا و پایین نگاه داشتن انتشار آلاینده‌ها، وجود یک برنامه سوم نیز احساس می‌شد که با عنوان "برنامه‌های بازرسی و نگهداری" خودروها معرفی شد. عملی شدن و به مرحله اجرا درآمدن این طرح باعث شد تا تولیدکنندگان و مصرف کنندگان خودروها به اصل پایین نگاه داشتن میزان آلودگی هوا توجه کنند.

به هرحال "اصل هوای پاک"، شامل خواست‌های ویژه‌ای برای برنامه‌های بازرسی و نگهداری خودرو بوده و است. قبل از به اجرا درآمدن "اصل هوای پاک"، 70 شهر و بسیاری از ایالت‌های مهم آمریکا دارای برنامه‌های بازرسی خودرو بودند اما این برنامه‌ها نیاز به تقویت و توسعه داشتند در نتیجه با تصویب قوانین هوای پاک، دولت خواستار اجرای تعداد بیشتری از برنامه‌های بازرسی و نگهداری در بسیاری از شهرها به خصوص در شمال آمریکا شد.

بازرسی و نگهداری توسعه یافته خودروها، کمک می‌کند تا مقیاس بهتری، برای اندازه گیری میزان آلودگی هوا در زمان حرکت خودروها به دست بیاوریم در حالیکه این اعداد در زمان توقف خودرو در ایستگاه بازرسی بسیار متفاوت و متمایز با زمان حرکت اتومبیل‌ها هستند.

به یاد داشته باشید ، توسعه و افزایش برنامه‌های بازرسی و نگهداری در منطقه شما نیز ممکن است باعث به وجود آمدن تغییراتی در مکان‌هایی که عملیات بازرسی در مکان صورت می‌گیرد، شود.

از آنجایی که توسعه و افزایش برنامه‌های بازرسی و نگهداری گران است، برخی از ایستگاه‌های خصوصی ترجیح می‌دهند ماشین‌های مخصوصی را تهیه کنند که با وجود هزینه نسبتا گزاف، کمک بسزایی درراستاي کاهش آلودگی هوای اتومبیل‌های جدید می‌کند.

انتظار می‌رود با فراگیر شدن برنامه‌های بازرسی و نگهداری، مقدار قابل ملاحظه‌ای از آلودگی هوای تولید شده توسط خودروها کاهش یابد.

کامیون‌ها و اتوبوس‌های پاک‌تر

با وارد شدن موتور کامیون‌های بزرگ دیزلی مدل‌ 94، به بازار تا 90 درصد از ذرات معلق (غبار و دوده) موجود در هوا کاسته شد. اتوبوس‌ها نسبت به کامیون‌ها آلودگی کمتری تولید می‌کنند. شرکت‌های خصوصی و دولتی ناوگان اتوبوس‌های خود را با خرید مدل‌های جدید، نوسازی کردند. کامیون‌های کوچک تر نیز همانند خودروهای دیگر پاکسازی شدند تا یک قدم موثر دیگر برای کاهش آلودگی برداشته شود.

وسائط نقلیه غیر جاده‌ای

اصل هوای پاک، لوکومتیوها، ماشین‌های ساختمان سازی و راه سازی و حتی ماشین‌های چمن زنی دارای راننده را نیز در بر گرفت. آلودگی هوای تولید شده توسط لوکومتیوها باید کاهش می‌یافت. برای وسائط غیر جاده‌ای نیز آیین‌نامه‌ای تصویب شد، چراکه مطالعات نشان می‌داد کنترل چگونگی سوخت موتور این وسائط نیز می‌تواند به کاهش آلودگی هوا کمک کند.