ارتباط بین وضعیت هوای زمین و فضا چاپ ايميل

به نقل از پایگاه ملی داده های علوم زمین، ماهواره هاي ناسا مناطقي از يونوسفر را يافته اند كه هنگام فعاليت هاي طوفاني در لايه هاي پاييني جو چگال تر مي شوند.اين كشفي شگفت انگيز است زيرا يونوسفر و جو زيرين صدها كيلومتر از هم فاصله دارند.

  بر اساس يافته هاي جديد ماهواره هاي ناسا، وضعيت آب و هوا بر روي زمين ارتباط عجيبي با وضعيت آن در فضا دارد كه در جو بالايي زمين در منطقه اي با بارهاي الكتريكي، به نام يونوسفر اتفاق مي افتد. به گفته ي "توماس ايمل" از دانشگاه بركلي كاليفرنيا كه سرپرستي گروه تحقيقاتي را برعهده دارد، اين كشف تلاطم و آشوب در يونوسفر را كه موجب اختلال در انتقال ها ي راديو يي و دريافت سيگنال از سيستم جهاني مكان يابي مي شود را به شكل بهتري پيش بيني مي كند.


   محققان دريافته اند كه جزر و مد هاي جوي كه از فعاليت هاي طوفاني در جنوب امريكا، افريقا و جنوب شرقي آسيا ايجاد مي شود، ساختار يونوسفر را تغيير مي دهد. يونوسفر كه به وسيله ي پرتو هاي x و اشعه ي فرابنفش شكل گرفته است، با شكستن مولكول ها در بخش بالايي جو لايه اي از گاز باردار شده به نام پلاسما ايجاد مي كند. چگال ترين بخش يونوسفر دو نوار پلاسما در نزديكي استوا در ارتفاعي حدود ۴۰۰ كيلومتر تشكيل مي دهد.


   از ۲۰ مارس تا ۲۰ آوريل سال ۲۰۰۲ حسگر هاي موجود بر روي ماهواره يIMAGE (Image for Magnetopause to Aurora Global Exploration) اين نوارها را ضبط كرده اند كه در نور فرابنفش مي درخشند.با استفاده از تصاويراين گروه تحقيقاتي،چهار جفت منطقه ي درخشان كشف شد كه چگالي يونوسفر در آن ها دو برابر حد متوسط بود.


   حوضه ي آمازون در آمريكاي جنوبي، كنگو در افريقا و اندونزي و چهارمين جفت بر روي اقيانوس آرام ظاهر شد. محققان با استفاده از شبيه سازي هاي كامپيوتري كه به وسيله ي مركز ملي تحقيقات جوي فراهم شد، به طور قطع اعلام كردند كه طوفان هاي اين سه منطقه ي استوايي موجب جزر و مد در جو زمين مي شود.ارتباط اين موضوع با نوار هاي پلاسما در يونوسفر ابتدا دانشمندان را شگفت زده كرد. زيرا جزر و مد حاصل از طوفان ها نمي تواند به طور مستقيم بر روي يونوسفر تأثير بگذارد. گاز موجود در يونوسفر بسيار رقيق است و گرانش زمين بخش قابل توجهي از جو را در نزديكي سطح حفظ مي كند. طوفان هاي ايجاد شده در جو زيرين يا تروپوسفر تا ۱۵ كيلومتري بالاي استوا گسترش مي يابد. چگالي گاز موجود در نوار هاي پلاسما نسبت به تروپوسفر حدود ده ميليارد برابر كمتر است. جزر و مد ها براي منتشر شدن به بالاي جو نيازمند برخورد با اتم ها هستند. در حالي كه يونوسفر(جايي كه نوارها ي پلاسما شكل مي گيرند)بسيار نازك است و اتم ها به ندرت با هم برخورد مي كنند.


   با اين وجود محققان جزر و مد هايي را يافته اند كه مي توانند به طور غير مستقيم از طريق تغييرلايه اي از جو كه زير نوار ها قرار دارد بر روي آن ها تأثير بگذارد. پايين اين نوار هاي پلاسما يك لايه ي يونوسفر به نام E وجود دارد كه در طول روز به طور جزئي باردار مي شود.هنگامي كه بادها در ارتفاع بالا پلاسما را درطول ميدان مغناطيسي زمين در لايه ي E مي دمد، نوارهاي پلاسما در بالاي اين منطقه ايجاد مي شوند. از آنجايي كه پلاسما باردار است، حركت آن در طول ميدان مغناطيسي همانند يك مولد، ميدان الكتريكي توليد مي كند. اين ميدان پلاسماي بالا را به صورت دو نوار شكل مي دهد.


   هر آنچه كه موجب تغيير پلاسماي لايه يE شود، ميدان الكتريكي را تغيير داده و سپس تغيير شكل نوارهاي پلاسما را در پي خواهد داشت.جزر و مد هاي جوي انرژي خود را در حدود ۱۰۰ تا ۱۲۵ كيلومتري بالاي زمين در لايه ي E تخليه مي كنند كه موجب اختلال در پلاسماي جاري آن منطقه شده و ميدان الكتريكي را تغيير مي دهد كه نتيجه ي آن،مناطق چگال و روشن در نوارهاي پلاسماي فوقاني است.