geography

متصدی ماموريت کاوشگرهای مريخ ناسا سرگرم تامل درباره اعزام يکی از اين دو مريخ نورد

اگر اين ماموريت سرگرفته شود، کاوشگر موسوم به آپورچونيتی باقی عمر خود را به اکتشاف "ويکتوريا"، گودالی به عمق 60 متر، خواهد گذراند.

استيو اسکوايرز گفت که آپورچونيتی احتمالا به اين ماموريت گسيل خواهد شد هرچند تاکنون هيچ راهی برای خروج آن از گودال پيدا نشده است.

اما وی تاکيد کرد که تيم او همه تلاشش را به کار خواهد بست تا اول راهی برای خروج بيابد.

اين کاوشگر قبلا به اکتشاف ساير گودال های دشت موسوم به "مريديانی پلانوم" پرداخته است.

به گزارش بي بي سي، آقای اسکوايرز گفت: "بايد تشخيص دهيد که اين يک گودال خيلی خيلی بزرگ برای مريخ نورد کوچکی مثل آپورچونيتی است. بزرگترين چيزی که با آپورچونيتی به اکتشاف آن رفته ايم گودال اندورانس بود که قطر آن 150 متر است. اندازه ويکتوريا شش برابر آن است، خيلی عظيم است."

وی توضيح داد که اين مريخ نورد در پايين رفتن از شيب تواناتر از صعود از آن است.

آقای اسکوايرز گفت: "من نمی خواهم به اين گودال برويم مگر آنکه راهی برای خروج يافته باشيم يا خود را متقاعد کرده باشيم که چنين راهی وجود ندارد. به عبارت ديگر، می خواهم با وقوف به عواقب آن پا به گودال بگذاريم."

دستاورد بالقوه

او افزود: "اما حتی اگر متوجه شويم که راهی برای خروج وجود ندارد احتمالا باز هم داخل خواهيم شد

اين گودال دارای ديوارهای بلند با صخره هايی است که از آن بيرون زده و می تواند اطلاعات زيادی درباره گذشته ژئولوژيکی اين سياره را آشکار کند.

آقای اسکوايرز که در دانشگاه کورنل در ايتاکا تحقيق می کند گفت: "مزيت ويکتوريا در درجه اول اين است که چندين بار عميق تر از همه جاهايی است که تا حالا ديده ايم بنابراين به يک رکورد قديمی تر ژئولوژيکی دست پيدا می کنيم."

آپورچونيتی از ژانويه سال 2004 تاکنون سرگرم اکتشاف دشت های "مريديانی" در مريخ بوده است. همزاد ديگر آن، اسپيريت، همچنان سرگرم تحقيق درباره گودال "گوساو" در سوی ديگر سياره سرخ است.

اين دو کاوشگر که نزديک به سه سال قبل بر مريخ فرود آمدند ابتدا قرار بود تنها برای سه ماه فعاليت کنند.

اما آقای اسکوايرز گفت اصلا نمی داند که چه زمانی از کار خواهند افتاد: "ممکن است دو سال ديگر باشد يا همين فردا."

درحال حاضر هر دو آنها عليرغم ظاهر شدن تدريجی علائم فرسودگی به خوبی کار می کنند.

آپورچونيتی تاکنون مسافتی 9 کيلومتری را روی سطح خاکی مريخ طی کرده و به معاينه صخره ها و مطالعه محيط مريخ پرداخته است.

اين کاوشگر شواهد قدرتمندی يافته است داير بر اينکه چندين ميليون سال قبل، آب های کم عمق هر از گاهی روی اين بخش از مريخ جريان پيدا می کرده است.

 از هنگامی که انسان شروع به مطالعه و کاوش پیرامون جهان اطراف خود کرده است سوالهای بسیاری ذهن او را به خود مشغول کرده است. هرچه بیشتر درک می کند در می یابد که کمتر می داند.

یکی از سوال های بنیادین این موجود دو پا همواره بر این بوده است که آیا به غیر از کره خاکی خودمان حیات در جای دیگری از این جهان پهناور وجود دارد ؟ نزدیکتر بیائیم... در منظومه شمسی خودمان چطور ؟ آیا موجودات زنده ای که تا به حال آنها را شناخته ایم می توانند در شرایط محیطی سیاره ای مانند مریخ رشد کنند ؟

اگر چندی پیش این سوال را از سیاره شناسان می پرسیدید جوابتان منفی بود ولی حالا با یافته ای که جدیدا به دست آمد می توان گفت که این امر امکان پذیر است.

به گزارش پايگاه ملي داده هاي علوم زمين، در مطالعات آزمايشگاهي كه اخیرا انجام شد و حدود دو سال به طول انجامید، محققان در یافتند كه برخي از ميكروارگانيسمها وجود دارند كه با برخورداري از قابليتي همچون تطابق خود با محيط هاي بسيار سرد، نه تنها در محيط هاي نامطلوب به حيات خود ادامه ميدهند، بلكه حتي در دمای 30 درجه فارنهايت هم می توانند تكثير شوند.

اين ميكروبها هم چنين از مكانيسم دفاعي جالبی برخوردارند كه از آنها در برابر دماي بسيار سرد محافظت ميكنند. این نوع از موجودات زنده می توانند در شرایط سیاره مریخ نظیر فشار و آب بسیار کم دوام بیاورند و حتی رشد کنند. این دو نوع میکرو ارگانیسم تازه کشف شده که با نامهای " هالوفیل " و " متانوژن " شناخته می شوند هر کدام شرایط رشد مخصوص به خود را دارند.

هالوفیل ها در دمای 30 درجه فارنهایت هم قابلیت رشد کردن دارند و حتی می توانند در زیر سطح مریخ با وجود آب شور زندگی کنند. متانوژن ها در دمای 28 درجه فارنهایت نیز زندگی می کنند و خصوصیت بارزشان تکثیر شدن در محیط بدون اکسیژن است.این نوع می تواند متان نیز تولید کند.

دانشمندان پس از بررسی انواع زیادی از میکروارگانیسم ها در شرایط سخت آزمایشگاهی توانستند این دو نوع موجود تک سلولی را بیابند که هر دو از انواع آزمایش ها سر بلند بیرون آمده بودند. با مطالعات بیشتری که انجام شد محققان دریافتند که این دو نوع میکروب نه تنها می توانند بر روی مریخ زندگی کنند بلکه قابلیت رشد در سایر سیارات مریخ مانند را نیز دارند.

در کهکشان راه شیری اغلب ستاره ها از خورشید ما سردتر هستند و به طبع نواحی اطرافشان دارای دمای کم است. بنابراین سیاراتی که در این منظومه ها شکل می گیرند دنیاهائی سرد و خاموش هستند.

با کشف این دو نوع میکروب دانشمندان امیدوارند که بتوانند میکروارگانیسم های دیگری را با خصوصیات متفاوت در این نوع سیارات بیابند. تا به حال اخترشناسان توانسته اند 200 ستاره خورشید مانند را که احتمال حیات در سیاره های اطراف آنها بیشتر از سایر سیاره ها است کشف کنند.