«س. اسکوئیر» (S. Squyres) یکی از مسئولان این پروژه می‌گوید:"کشف این مسئله بعد از ۱۲۰۰ روز امیدی بر اکتشاف‌های آینده در مریخ است". در ابتدا «س. راف» (S. Ruff) از دانشگاه آریزونا متوجه مقدار زیادی سیلیس در یک نمونه‌ شد و همین مسئله باعث تحقیقات وسیع‌تر بر روی آن شد. کشف مواردی از قبیل مناطق پراکنده حاوی آب، خاک غنی از سولفور، کانی‌های دگرگون شده و آتشفشان‌های فعال به وسیله‌ی فضاپیمای روح در محل دهانه «گوسف» (Gusev) مبنی بر وجود آب در گذشته مریخ هستند.

منشا سیلیس خاک به علت تماس آن با بخار اسیدی حاصل از آتشفشان یا وجود چشمه‌های آب گرم است که شرایط مساعدی را برای حیات فراهم می‌کنند. «د. دماریس» می‌گوید:‌"این مسئله وجود مناطقی با شرایط معتدل که مشابه با شرایط زیست محیطی زمین هستند را نشان می‌دهد". دو فضاپیمای روح و «فرصت» ماموریت اصلی ۳ ماهه خود را در سال ۲۰۰۴ به اتمام رساندند ولی تا به امروز نیز به کار خود ادامه دادند. یکی از شش چرخ روح دیگر نمی‌چرخد و تنها برای نمونه‌ برداری از خاک استفاده می‌شود که تازه‌ترین کشف آن وجود سیلیس در خاک بوده است.

«د. مک کوئیستین» (D. McCuistion) مدیر مرکز اکتشافات مریخ ناسا می‌گوید:"این کشف تازه توانایی فضاپیمای‌های روح و فرصت برای اکتشافات پیشرفته را نشان می‌دهد. همچنین نظریه وجود آب در مریخ مساعد بودن شرایط این سیاره برای حیات را تقویت می‌کند". راف، ماه گذشته پیشنهاد کرد که طیف گرمایی روح برای بررسی نمونه خاک برداشته شده به کار برود. از آن جایی که این وسیله قادر به تشخیص ترکیب شیمیایی کانی‌ها است و میزان قابل توجهی سیلیس را نشان داد، برنامه آینده این است که خاک این قسمت با ذرات آلفا و طیف سنج پرتو ایکس مورد بررسی قرار گیرد. سیلیس در زمین به حالت بلور کوارتز است ولی در مریخ به حالت بلور یافت نمی‌شود.

این کشف تازه، حاصل ۱۸ ماه تحقیق فضاپیمای روح است که ۷۲/۴۵ متر از این ناحیه را پوشش داد، در حالی که فضاپیمای فرصت در طی ۸ ماه گذشته و در طرف دیگر سیاره مشغول بررسی دهانه ویکتوریا است.